Wist u dat..?! Vele interessante wetenschappelijke feiten die u zullen verbazen!

Home Archief Op uw Site Contact Zoeken  

Categorie

Astronomie
Biologie
Diversen
Geografie
Geschiedenis
Geschiedenis - Oudheid
Natuurkunde
Sport
Taal en Etymologie
 

 

Aanbevolen

Adverteer u hier!

Meisjes
Afspelen Video



 

<< Vorig weetje

Volgend weetje >>




Wist u dat...?!

De Boskikker voor 65% bevriest in de winter?

65% van het vocht in de kikker is ijs geworden en het hart klopt niet meer.

De Boskikker (Rana Sylvatica) leeft in Canada en in het noorden tot aan de boomgrens. Hij overwinterd op het land, waar hij onder de bladeren op de bosgrond zit. Aangezien kikkers niet kunnen graven zoals padden moeten ze onder natte bladeren zitten om te voorkomen dat ze uitdrogen. De huid van de kikker is waterdoorlatend en dus zeer slecht in het buitenhouden van de vorst. De kikkers bevriezen dan ook zodra de vorst komt. Het ijs verspreidt zich door alle vloeistofcompartimenten in het hele lichaam en binnen een paar uur vult een massa van ijs de buikholte die alle interne organen inpakt. Grote ijskristallen vormen zich tussen de huid en spieren en de ogen worden wit omdat de lens bevriest. Het bloed houdt op met stromen en ongeveer 65% van het lichaamsvocht wordt omgezet in ijs. De ademhaling, hartslag en spierbewegingen stoppen en de bevroren kikker blijft onbewogen totdat hij weer ontdooit.

Bevriezen en ontdooien
Hoe bevriezen ontdooien zij zonder verwondingen? Ten eerste, nemen de Boskikkers en andere vorst verdraagzame dieren zelf controle over het bevriezen. Ze wachten niet op de spontane ijsvorming, maar zij stellen speciale ijsnucleators tewerk die actief de vorming van het ijs bevorderen. Op deze wijze kunnen de dieren al bij enkel graden onder 0 beginnen te bevriezen. Dit is nuttig aangezien de ijsvorming langzamer verloopt wanneer de bevrienzende temperatuur hoger is. Daardoor is er meer tijd beschikbaar voor het dier om metabolische aanpassingen te maken die overleving verzekeren. Soms zijn de nucleators bacteri├źn op de huid of in de darm en soms zijn zij speciale ijs nucleating prote├»en die aan het bloed worden toegevoegd. Het tweede deel van de overlevingstaktiek is het voorkomen dat vitale organen bevriezen. Suikers worden gevormd om te voorkomen dat de binnenkant van de cellen bevriezen. Op deze manier ontstaat er dus een ijslaag rondom de organen die het water uit deze organen zuigt, waarnaar er een stroperige suikersubstantie achterblijft die het orgaan beschermt tegen bevriezing. De kikker gebruikt glucose als antivriesmiddel. Wat uniek is voor deze kikkers is dat ze suikerspiegels kunnen tolereren van maarliefst 100 maal de normale concentratie. In vergelijking: diabetici lopen al schade op wanneer dit 2 tot 10 keer de normale concentratie is. Hiernaast heeft de kikker zich zodanig ontwikkelt dat de organen goed zonder zuurstof en bloed kunnen. Uiteraard helpt de lage temperatuur hier ook bij. Wanneer de kikker weer ontdooit komen alle lichaamsfuncties langzaam weer op gang en zal hij zich gaan voortplanten.

Privacybeleid